1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
59
Okunma
Ben kalbimi sana bırakınca
Eksik taşlar ayağımı alıyor deniz kenarında
Biliyorum tutunmak denen kör bilmeceyi
Susunca, ağlayınca ve kor olunca
Otobüsün arkasından bakıyorum dünyaya
Kimi arıları sayıyor kimi çiçek oluyor
Pencereden annen çağırınca
Koşup gidip sarılıyorsun imbatlara
Cebimde karanfil sakızı var.
Çiğner misin bilmem.
Sularda senin tadın var
Gönlüme yağar mısın ?
Şu küçük dünyada aşkı bulmak zordu
Karanlık sabahlara uyanınca
Dünya beni arıyor meşgulüm bu gece
Melodiyi kimse bilmiyor
Ay geçiyor akşamüstüne
Otobüste ters gidiyorum
Dünyaya doğru
Seni bulduktan sonra umrumda değil
Bulamasam da yolu.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz