Yüreğime kurşunlanır yokluğun
Adın sadece
Hep yeni konan bir şarkıydı
Bak, yine gecenin üçü ve ben sana hıçkırıyorum
Hayatın ne anlamı var, günlerim sensizlikte
Ümit denen şey nedir ki içimde yeşermedikçe
Neye yarar çiçekler, açmadıkça bahçemde

Nasıl anlatsam gidişini
İnsanlar sevdikçe yaşar derlerdi
Acıların kandıramadığı yüreğime
O yitirdiğimiz kahkahalarımız yeterdi
Şarkılar umut doluydu bir zamanlar
Gözlerim aşktan sarhoş
Pembeye boyardım tüm geceleri
Gökte ay bile şarkı söylerdi

Öylesine sevmiştim delicesine
Seninle dünyam yaşanmaya değerdi
Bazen bir masalı yaşardım Fırat’ın kıyılarında
Hiç bir ressamın çizemediği
Hiç bir ozanın şiirleyemediği sihriyle
Sonbahar renkler cümbüşüydü gözlerimde

Sonra alıp başını gittin o uzaklara apansız
Apansız sancılar dolandı durdu dilimde
Postacılar uğramaz oldu kapıma
Senden hiç bir haber getirmez oldular
Fırçam simsiyah fon
Kuşlar uçmadı karanlığa
Kalemim ağıtlara sevdalandı hep mi hep !
Dönmedin... dönmedin !

Özlem fırtınaları esti yüreğimde
Özlemedin kalbimdeki aşkı
Kırık dökük hecelerin gölgesinde ağladım
Bilsem sensiz yaşamanın bedeli nedir
Hatırlıyor musun ayrılıyorduk
Yağmurda yağıyordu üstelik
Mayıs’ın kara kışa dönmesi buydu işte
Yağmurlar gözlerimdeki sellerle yarışırken
Yine öyle yağmurlu bir gün
Tıpkı o gün gibi, ama sen yoksun
Bu sefer yalnızlığımla katılıyorum
Yağmura

Günay Koçak

6. 06. 2026

Yağmur dinse de içimdeki deniz durulmadı,
Bir adın kaldı kıyılarımda yankılanan.
Gecenin sessizliğinde özlem, yine sen diye çağırdı beni…”

Çok teşekkür ederim Güneşin Kızı Zehra eşliğiniz için