Nefis dediğin şey
hep dışarıda aradığın bir kayboluş
oysa her bakışın
kendine dönmeyen bir kaçış
Gece dediğin
sadece karanlık değil
içinde sakladığın yüzün gölgesi
Çizgiler dediğin
zamanın değil
yaşadığın şeylerin senden iz istemesidir
Uyan diyorsun
ama uyanmak bir an değil
insanın kendine çarpmasıdır
Zamanın sahibi diyorsun
belki de
sahip değil
sadece seyredendir
Ve çağrıldığını sandığın yer
aslında hep içinde susan yerdir
Bazen bir kelime binlerce kelime üretir şairim
Bu şiir, sade diliyle ama güçlü bir mesajla insanı doğrudan iç muhasebeye çağırıyor. Nefis, zaman ve uyanış gibi ağır kavramları abartıya kaçmadan, net ve etkili bir şekilde dile getiriyor. Özellikle son satır, şiire hem yön hem de vuruculuk kazandırıyor.
Eline yüreğine sağlık; şairin de emeğine, hissine ve bu düşünceyi böylesine yalın bir dille ortaya koymasına saygı duymak gerekir. Bu tür metinler süsünden çok verdiği farkındalıkla kıymet kazanır.yuregine yorgunluk ugramasin 💯🐞🐞🐞