Sabah iner avluya
Çay kokar ince ince
Taş duvarın gölgesinde
Bir selam düşer yine

Eşiklerde eski terlik
Tozlu bir yaz akşamı
Sen geçince susar köy
Bakışın olur yangın


Mehmet emmi kapıda
Bir tebessüm yeter
İçimden bir yol uzar
Adınla döner kader


MEHMET EMMİ KÖY
Gönlüm burda köy
MEHMET EMMİ KÖY
Adın yeter, başım eğ

MEHMET EMMİ KÖY
Taşta kaldı sesin
MEHMET EMMİ KÖY
Beni bende bırakma, gel


Fırın başı sıcak olur
Ekmek çatlar avuçta
Çocuklar koşar ardın
Seni bilir sokakta

Bir dut dalı sallanır
Rüzgâr taşır haberini
Her kapıda ayrı hüzün
Saklar senin izini


Mehmet emmi dön de gel
Yolun burda dursun
Bir köyün yorgun kalbi
Senin sesinle vursun


Bir anlığına duruyor
Saman, su, güneş, duman
Sonra yine anlıyorum
Eksik kalır bu zaman

Sen gidince daralıyor
Avlu, harman, kapı, yol
Adın geçse canlanıyor
Köyün içi, elin kol

KÜÇ.ÜK ŞAİR CAN YÜREK