Neyi anlatsam neyi söylesem bilmiyorum ki,
Bir burukluk var içimde sessizce ruhumu boğan,
Sensizliğimin tam da orta yerine saplanmış,
Bir sevda hançeri var öylece duran…

Bilmiyorum işte..
Anlamsız bir ruh hali içerisindeyim,
Ne gülmek geliyor içimden ne de ağlamak,
Sessizce kenarda kanayıp duran,
Bir hüzün saklı şu yaralı yüreğimde.
Adını bir türlü koyamadığım, Yokluğunun isyanı var içimde…

Hani ne bileyim…
Belkide korkuyorum gerçeği haykırmaktan,
Avaz avaz ismini bağırıp duyurmaktan,
Kelimelere zincir vurup ruhumu hapseden,
Bir yalnızlık var sanki içimde unutulmuş,
Dilimi lal edip susturan…

Dedim ya… Bir tükenmişlik var sanki ruhumda,
Tüm benliğimi tarumar edip çökerten,
Aslında biliyorum inkar etsede tüm kelimeler seni,
Bir sevda saklı yüreğimin en derin köşesinde,
Sessiz sessiz öldürüp yok eden…

Ayhan Özdemir
@kaleminesintisi