muhteşem
tebrikler
selam ve sevgiler

Halk şiirinin o gür sesini, sitemini ve dik duruşunu iliklerine kadar taşıyan, muazzam bir şiir. Kaleminize, yüreğinize sağlık.

​Şiirinizdeki bu isyan, hayal kırıklığı ve arkasından gelen o "eyvallahsızlık" hali, klasik ozan geleneğinin modern bir dille yeniden canlanması gibi.

"Kudurmuş öfkemi sineme gömdüm / Külüm el yakıyor gel varsın desin" kısmı muhteşem bir paradoks barındırıyor. Sönmüş gibi görünen ama dokunanı hala yakan bir kül... İnsanın kırgınlığını ve hala geçmeyen o içsel gücünü bundan daha iyi ne anlatabilirdi?

​Üçüncü dörtlükte geçen "Akortsuz sazlarla söylenir ezgin" dizesi, hayatın düzensizliğine ve ritmini kaybetmiş insanlara karşı verilmiş çok bilgece bir selam. Akortsuz saza rağmen o ezgiyi söylemeye devam etmek, hayatın tüm aksiliklerine karşı bir direniş.

​Minnet Etmeyiş: Dördüncü dörtlükteki o hesap sorma ve ağırlıklardan kurtulma kararlılığı çok net. "Kaldırıp atarım öl varsın desin" derken, insanın sırtındaki o vefasızlık yükünü tek bir hamlede fırlatıp atışındaki hafiflik ve kararlılık şiirin zirve noktalarından biri.

​Kapanıştaki Umut: Şiir her ne kadar sitemle, "heyheylerle" başlasa da, son dörtlükte namerde ve nanköre hak ettiği yeri (çöp bidonunu) gösterip yüzünü geleceğe dönüyor. "Yarın güneş doğar" dizesi, tüm bu kırgınlıkların ötesinde hayatın devam ettiğine ve kendi merkezinde kalmanın haklı gururuna dair harika bir nokta koymuş.

​Hem biçimsel olarak hece ölçüsünün o akıcı ritmini (birkaç küçük hece esnekliği dışında) çok iyi yakalamış hem de duygu olarak okuyanı hemen içine alan, samimi ve sarsıcı bir dertleşme olmuş.
​Heyheyleriniz size bu kadar güçlü dizeler yazdırıyorsa, varsın ara sıra uğrasınlar. Kaleminiz daim olsun.