Seninle çok top oynadık...yakardı top...
Körebe de mendil bıraktık , gecelere...
Oyunlarımıza , sevgi kahkaha kattık...
İlk aşkımsın , ilk heyecan , bu değildi...
Çamurlu yollardan geçtik , korkarak...
Kirli ayakkabılarla , evlerimizi kirlettik...
Islandık , annelerimizden azar yedik ,
Seninle...
Okula giderken...annen bana bağırırdı...
Oğlum bak , esma kızım , sana emanet...
Emanete , hıyanet hiç olur mu....
Ser de....yiğitlik , dostluk vardı ,
Bizim gençlikte...ihanet yoktu...
Arkadaşlıklar da ,
Güçlü ezmezdi zayıfları...

Bölüşüp paylaşmak vardı ,
Ekmeğimizi...
Sadakat , öz veri ,
Yardımlaşma vardı...
Yüreğimizde...
komşu kızı , bizim namusumuzdu...
Gözümüz den sakınırdık ,
Düşecek...elini , kolunu incitecek diye...
Yardımlaşırdık......
Çamurlu yollar , geçilmezdi,,,
Hop eder , sırtıma alırdım ,
Sudan , çamurdan geçerken..
Mahalle kızı , nazlı esmayı ,
Sırtımda taşırdım...
Tombik esmanın , güzel gözleri , vardı..
Ceylan gibiydi gözleri , bal rengi.....
Kaçamak bakışları hep bana bakardı...
Sus , pus olurduk ,

Atatürk orta okulunda
Derslerden konuşurduk , sınıfımız ayrı olsa da..
Akşamları evine bırakırdım , kıymetli emaneti..
Annesi kızını karşılar , demir kapılar örtülürdü...
Ona ders çalıştırmak da , bana aitti...
Bazı akşamlarda esmaya , türev , matematik
Çalışırdık....
Kafası fazla basmasa da , dinler...
O...dinliyor , anlıyor gibi yapardı ,
Uykulu gözlerinde , gözleri kapanacak...

Pasta , çörek , börek , tatlı mücadelesinde....
Melahat Teyze’nin açma el ürünlerinde ,
Şam fıstığı , ceviz..
Nasıl olmuş oğlum ,
Hepsinin tadına bakıver...ben yaptım...
Yiyiver , dokumaz ; yiyin...için...
Sizler , gençsiniz derdi....
Ben , pasta ve tatlıları zevkle yiyip , içerken...
Kızımız esma ikinci uykusunda , derin uyku da...

Teyzecim... esmayla çok çalıştık ,
Esma yorgun uyusun artık...
Yatağında...
Haftada iki gün çalışırız , üzmeyelim...
Ben gene gelirim...
Mahallemiz de yakın komşuyuz
Liseyi zar , zor bitirdi , okuyacak göz yoktu....
Esma da...sevip , sevilmek vardı ,
İnce ruhunda...

Sanki...anne olmak , özlemiydi..
Yanıp tutuşurdu , çocuk sevgiyle....
Esmer güzeliydi ,
Kokular sürüp , tırnaklarına ojeleyip
Dudaklarına isterik , ıslak , ruj sürer
Mahallede , saçlarını savurup da giderken...
Topuklu ayakkabıları bordo , yarım konçlu..
Çalım satarken...
Sevdiğiyle , evlendi , gelin oldu...
Bütün ders kitaplarını yakarken , sobada....
Ne, neden , niçin bu anıları yaktın , dedim...
Bunlar benim , hayatımın kabusu ,
Aşılmazdı , bu çaresizlik...
Korkularımdı.....
Şimdi hayat , çok güzel....
Kendime yepyeni sayfalar açtım.....!