༻ YOLCU ༺❀༻
Çekip gitsem diyorum, çok uzak bir yere,
Kimsenin bilmediği, adımı anmadığı bir şehre…
Alıp içimdeki bu yorgun sesleri,
Bıraksam ıssız bir vadide esen yellere.
Döksem derdimi sessiz duran taşlara,
Benlesem kendimi o dilsiz kayalara…
Ne bir sitem kalır içimde ne kırgınlık,
Karışıp gitsem sadece gökte uçan kuşlara.
❀༻
Alınmasın kimse bu gidişime,
Bir parça huzur arayan sönmüş ateşime…
Sadece biraz hafiflemek, biraz durulmak niyetim,
Yüküm ağır geldi artık kendi kendime.
Rüzgârı arkama alıp da kaçsam,
Bir gece ansızın kanat açsam…
Ne yol sorsa birisi, ne izlese gölgemi,
Sessizce dünyadan uzağa taşsam.
❀༻
Yorulmuş kalbimi bıraksam oraya,
Gerek yok merheme, gerek yok sargıya…
Taşlar dinlesin, dağlar anlasın beni,
Götürmem kendimi bir daha sorguya.
Hızla geçsin yollar, bitsin bu sızı,
Arkada kalsın şehrin boğucu hızı…
Sadece rüzgâr ve ben, yapayalnızız,
Gökyüzünde bulana dek en uzak yıldızı.
❀༻
Adımlarım yarışır içimdeki fırtınayla,
Göz göze gelmeden hiç kimsenin adıyla…
Sadece yürümek, durmadan günlerce,
Hesaplaşmak ömrün bıraktığı sızıyla.
Sessizlik bürüsün geçtiğim her yamacı,
Unutulsun artık o eski tanıdık acı…
Yabancı sokaklar, yabancı yüzler arasında,
Ben olayım bu yolların tek muhtacı.
❀༻
Toprak çeksin içimdeki o gizli zehri,
Geride bırakayım dumanı tüten bu şehri…
Kelimeler bitsin, sadece adımlarım konuşsun,
Kurutana kadar içimde akan o deli nehri.
Ne durmak var artık ne arkaya bakmak,
Tek çare bu köprüleri birer birer yakmak…
Çok uzaklarda, taşların bile sustuğu yerde,
Yeniden, sıfırdan, tertemizce uyanmak…
❀༻