Anlatsın bakalım bana birisi,
Değil midir evlat canın yarısı?
Bakmaya doymadan minik yavrusu,
Ölmüş anaların bayramı var mı?

Tek dostu sazıdır, hele sor niçin;
Ağlamış, sızlamış hep için için.
Hayatı boyunca sevdiği için,
Çalmış kör aşığın bayramı var mı?

Kıymeti inciden kat kat pahalı,
Gücenir yüreği, kırılsa dalı.
Bahçede eliyle diktiği gülü,
Solmuş bahçıvanın bayramı var mı?

Tarlada çalışmak farklı hamaktan,
Bu nasıl üleşmek, reva mı Hak’tan?
Yıllarca öküzü çifte koşmaktan,
Yılmış marabanın bayramı var mı?

Kadın önde, o da gelir geriden;
Korkudur adamı böyle yürüten.
Belasını ilk gün şirret karıdan,
Bulmuş saf kocanın bayramı var mı?

Gövdesi yurduna adeta çeper,
Düşman kurşunları göğsünden teper.
Hudut boylarında kendini siper,
Kılmış kumandanın bayramı var mı?

Bitmedi doğduğu şehirde duman,
Tepede uçaklar, hep bombardıman.
Malına göz koyup evini düşman,
Almış mültecinin bayramı var mı?

Hanımından ayrı, çocuk hayırsız;
Arayanı yoktur, ne oğlan ne kız.
Herkeslerden uzak, evinde yalnız,
Kalmış bir babanın bayramı var mı?