Sevdiceğim...
Biliyor musun sensiz buralar çok soğuk,
Yaz güneşinde buz kesiyor parmaklarım
Yüreğim hiç olmadığı kadar buruk...

Nasılsın derler ya hani;
Affet beni, iyi değilim...

Hiç iyi değilim sen yanımda yokken,
Dokunsalar ağlayacak haldeyim hatta
Zaten ağlıyorum bazen...

Yanaklarımdan süzülür sana olan hasretim,
Sıcacık iner gözyaşım, yakar içimi dışımı...
Ama olsun, gayet yerinde ve güzel bir acı...

Çünkü senden...
Ne gelirse senden...
Başka bir şey gelmiyor elden...

Affet beni, iyi değilim...

Şiirler umurumda değil,
Umurumda değil gökyüzü...
Ay ve yıldızlara da küstüm;
Senin kadar aydınlatmıyorlar gecemi,
Çiçekler de senin gibi kokmuyor...
Hiçbiri sana benzemiyor...
Hiçbir şey sana benzemiyor...

Yokluğun buram buram tütüyor buralarda,
Duvarlar arasında kaldım;
Hiçbir ev senin sıcaklığında değil,
Hiçbir sokak sensiz yürünmüyor,
Sensiz gezilmiyor mağazalar...
Sensiz hiç çekilmiyor buralar...

Affet beni, iyi değilim...

Eskisi gibi gülemiyorum,
Soldu gülüşlerim,
Kabusa döndü düşlerim...
Hayallerim bile buruk şimdi...
Olmayışın o kadar işlemiş ki...
Aldığım her nefeste yoruluyorum,
Çağlamak istesem duruluyorum;
Sanki uslu bir çocuk gibi...

Affet beni, iyi değilim...
İyi değil buralar...

Fakat sormayacağım oralar nasıl diye,
Çünkü biliyorum sen varsan iyidir,
Güzeldir, cennettir oralar...
Çiçekler bile sana benzemiştir çoktan...

Sormayacağım nasılsın diye;
Çiçeklerin bile sana benzediği bir yerde,
Sen zaten hep iyisindir...

Yüzünde tebessüm, kalbinde umutla
Sabahı bekleyen bir kuş gibi uçmayı,
Ve açmayı bekleyen kardelen misali,
Erimeye mahkum karlara...
Bir gün mutlaka erimeye mahkum karlara...
İnat edercesine, vazgeçmeden...
Hep iyi ol, hep var ol...

Hoşçakal demeyeceğim;
Belki de kalan sendin...
Hem kalan...
Hem gitmek zorunda kalan...

Affet beni, iyi değilim...

- Mustafa Öztürk #mstfztrk