Ne güzel, ne samimi bir memleket güzellemesi bu böyle! Çorum’un o köklü tarihini, sıcak kanlı insanlarını ve kendine has kültürünü buram buram koklatan harika bir şiir.

​Mısralardaki yerel esintiler ve kültürel zenginlikler gerçekten çok keyifli detaylar barındırıyor:

İlk kıtadaki "Alevisi sünnisi, Kürdü lazı çerkezi" vurgusu, Alaca'nın yüzyıllardır süregelen o birleştirici, barışçıl ve medeniyet merkezi ruhunu harika özetlemiş.

​"Hingal" (mantı benzeri o nefis lezzet) ve tereyağı ikilisi ağız sulandırırken; "gobel" (çocuk/genç), "badal" (merdiven/basamak) ve "gubuş" (tombul, sevimli) gibi yöresel kelimeler şiire muazzam bir yerel tat katmış. "Hedik" yemeyi de unutmamış tabii!
Veli Çayırı'nın yeşilliği ve berrak suları gözümüzde canlanıyor.
​"Gez dolaş gerek kalmaz ilaca" nakaratı ise Alaca'nın havasının, suyunun ve insanının adeta bir şifa kaynağı olduğunu çok muzip ve akılda kalıcı bir şekilde anlatmış.

Kaleminize sağlık; memleket hasretini de sevgisini de çok içten hissettiriyor.

Bir Çarşambalı olarak güzel ilçemiz ALACA YI içten alkışlıyorum..

Çarşambayı sel aldı