Boynunda steteskop,
Kalbin ritmi kulaklarında.
Gözlerinde ise,
Hastasına güven veren,
Iyashikei
Mor bir sükunet…

Uzunca boylu,
İncecik gövdesi…
Ulu, heybetli bir çınarın,
Şifacı gölgesinde,
İnsana huzur veren,
Bir duruş…
Daima gülümseyen bir yüz,
İnce bir çizgi gibi ,
Vakur ve net bir ifade.
Ellerinde
Bin bir derde deva bir dokunuş…
Bilgisi engin bir derya,
Gün içinde ışık ışık,
Beyaz, apak umutlar,
Güleç yüzünde dolaşır…
Küçücük bir tebessümle,
Çözülür sıkıntılar,
Sürer bilinmezlere onmazlıkları,
Dağılır karanlıklar,
Derman olur insana…
Aşırır omuzundan arkaya,
En derin korkularını,
Umarsız duran hastaların,
Umutla kaplanır bakışları…

Kibar ve ince bir sözle sarar,
En yorgun kalbin etrafını..
Beyaz önlüğü değil aslında,
Onu kalplerde büyük yapan
Parmaklarında,
Sihirli bir yetiklik,
İnce bir merhamet…
İnsanı insan yapan,
O sakin tavır, o mahir yetenek


Dinler kalbin şikayetini,
Dinler yorgun kalbin hikayesini
Atış atış sabırla,
Ve gülümser yüzüne
Sabah güneşi gibi umutlarla…
Bilimle, sevgiyi yoğurur,
Şefkatle harmanlar…
Sevecen hali,
Güven dolu, bilgi dolu…
Hastasına deva,
Bir dua gibi yürür koridorlarda…
Küçücük gülümseyen gözleriyle,
Koca bir yürek taşır aslında,
O ince ince gülümsemeler,
Nabızdan daha yakın insana…


Ömer Erhan KARAHASANOĞLU
Doktoruma….


Nasıf Acar
14.03.2026
DENİZLİ/BARBAROS