Seni görüyorum baktıığm her yerde…
Duvarda…
Aynada…
İzlediğim dizi filimlerin de…
Bazen gök yüzünde…
Bazen yıldızların üstünde…
Ayın yanında…
Bazen denizin maviliğinde…
Bazen doğanın yeşil gölgesinde…
Seni arıyorum, baktığım her yerde…
En çok güllerle donattığım gönül bahçemde…
Ama yine sen yoksun!

Efkarlanıp sığara üstüne sığara yakıp, sana özlem şarkıları söylüyorum…
Sana sevgi dolu hasret dolu şiirler yazıyorum…
Sanki karşımdaymışsın gibi, sevgiyle Özlem’le pencereden sana bakıyorum…
Gönlümde canlanıyorsun!
Elimde sevgi çiçeğim….
Sana sunuyorum!
Gelmen için….
Dönmen için…
Sen yoksun!
Sana koşuyorum bu karanlık dehlizde…
Ellerimden kayıp gidiyorsun….
Gökte bir yıldız…
Denizde bir dalga oluyorsun!
Kuş olup uçuyorsun!

Nolur beni bırakıp gitme…
İnan; “Seni Seviyorum!”
İnan: Seni senden çok Seviyorum!”
Allah a yalvarıyorum!
“Sevgimi düşür kalbine…”
Sevgim yeşersin, kalbinde!
Rüzgara sesleniyorum al götür sesimi...
Kalbine işlesin!
Ne sevgimi biliyor…
Ne sesimi duyuyor…

Sen, yoksun!
Sen benim içimi ısıtan güneşimdin!
Yüreğimde beslediğim sevda çiçeğimdin!
Artık; güneşten vazgeçtim!
Arkamda gölgem!
Önümde hayalimde sen!
Artık üşüyorum ben!
Artık yoksun sen!
Ne hayalimde ne gönlümde…
Dinçer Dayı