Yarım kalmış cümlemin en afili noktası,
Fırtınada hırpalanıp kaybettim rotamı.
Şikayetçi değilim, not alın;
Kalbimin en fiyakalı acısına o tanım.
​
Aklımın sokaklarında yine gölgen geziyor,
Sanma ki fark etmedim, sanma hiç sesi yok.
Tıkırtına uyanmışım bir gece vakti,
Bana ihtiyacın olduğunu kalbim seziyor.
​
Gidişinle devrildim, indim tahtımdan;
Aşkı anlatmaya çalışan binlerce şair var.
En kralına denk gelmek senin bahtında, dinle;
Seni bir şiirle yücelteceğim ahtım var.
​
Velhasıl fark edene kadar herkes bizi,
Dünyada var olan tüm kelimeler bizim.
Beğenmediğine şekil veririm eğip büküp,
Sana uygun hale gelene kadar ezip.
​
Elimde yoğrulan şiirlerin binlerce tadı var,
Borçluyum kalemime can veren kadına.
Beni ne kadar üzersen üz, acıma;
Çağırdığında gelirim kıvransam da acıdan.
​
Çünkü canım yandığında sana koşmam elzem,
Gönlüm yangından kurtulacak gelsen.
Biraz da bana aksın o nehirler, seyret;
Bir gecede yeşillenir habitatın, sen sev.
​
Doğup büyüdüğün yer burası; kalbim.
Sen pes edersen iyi olmayacak halim.
Yaşayacağın en güzel yer olacak,
Şans verip dönersen, bu da ikinci vaadim.