Yarım kalmış cümlemin en afili noktası,
Fırtınada hırpalanıp kaybettim rotamı.
Şikayetçi değilim, not alın;
Kalbimin en fiyakalı acısına o, tanım.

Aklımın sokaklarında yine gölgen geziyor;
Sanma ki fark etmedim, sanma hiç sesi yok.
Tıkırtına uyanmışım bir gece vakti;
Bana ihtiyacın olduğunda kalbim seziyor.

Gidişinle devrildim, yıkıldı tahtım da;
Aşkı anlatan binlerce şair var.
Bana denk gelmek bahtın bak;
Öyleyse seni şiirlerle yücelteceğim, ahtım var.

Velhasıl fark edene kadar herkes bizi,
Aşkı çağrıştıran tüm kelimeler bizim.
Duyuracağım dünyaya ismimizi;
Leyla ile Mecnun’u gölgede bırakacak sesim.

Kurduğum her cümle senin adına,
Borçluyum kalemime can veren kadına.
Beni istersen üz, acıma;
Çağırdığında gelirim, kıvransam da acıdan.

Canım yandığında sana koşmam elzem,
Gönlüm yangından kurtulacak el versen.
Biraz da bana aksın o nehirler, sen seyret;
Bir gecede yeşillenir habitatım, seversen.

Doğup büyüdüğün yer burası; kalbim.
Sen pes edersen iyi olmayacak halim.
Yaşayacağın en güzel yer olacak,
Şans verip dönersen; bu da ikinci vaadim