Git artık, bu son perde, bu son bakış,
Dönüşün kıyamet olsa, bende başlamaz kış.

Koparamaz fırtınan benden tek bir yaprak,
Seninle solan bağım, şimdi hür bir toprak.

Bu masum yüreği gömdün kendi ellerinle,
Hesaplaş şimdi yarattığın o boş eserinle.

Şimdi cehennem olsan, yakamazsın bir zerremi!
Çoktan terk ettim ben, o batırdığın, kör gemiyi.

Mühürledim göğsümün solundaki zindanı
,Dipsiz uçurumlara fırlattım anahtarını!

Kırık bir kemik sızlar da kalbim sızlamaz sana,
Öyle bir tükendin ki, adın artık yabancı bu cana.

Geçtiğin yolları yaktım, küller rüzgarda savruk
Aşkın bir saraydı bende, şimdi harabe ve metruk.

Gözümden düşen yaş değil, senin aciz saltanatın.
Bitti artık hükmün, kırıldı o sahte kanatın!

Git artık, arkana bakma, kalmadı sana dâir bir sızım,
Sen koca bir depremdin, ben ağır yaralı enkazın.

Ben sana Güneş açsam ne yazar, neye yarar?
Senin o koyu karanlığın, duygularıma sahipsiz bir mezar.

Duası okunmuş bir aşk değil ki bu kurtulsun.
Yokluğum kalbine günah, ruhuna dert olsun!
Ahımın kasırgası ömrünün en derin yerinden. En sert tokatı vursun.

Artık, Yıkamaz bu yüreği senin esaretin.
Hadi bul yolunu artık. Temizle kirlettigin izleri. Tabi varsa öyle bir cesaretin.

Bu yürek bir kez kırıldı ama! sanma can verecek uğruna.
Bu dik duruş, bir daha asla diz çökmeyecek yokluğuna. Git hadi, arkana bile bakma.
Çünkü baktiğinda göreceğin o yaralı ben değilim artik. Hadi git. Hayatın boyunca hiç HOŞÇAKAL ma...

(My Life) Eylem çabalar.
02_02_2026