Bazen tek bir kelimeyi anlatabilmek için yazarda yazarsın
Bazen de ez cümle der gibi vurur geçersin okuyanın kalbine şiiri

Kalemin içindeki yangını gözlere, saçlara, hatta kelimelere ferman gibi yazmış.
“Fermanımdır gözlerin, saçların urganım” dizesi hem aşka aşığın teslimiyeti hem de idam mahkumu gibi boyna dolanacak yağlı urgana olan teslimiyeti güzel vurucu bir ifade ediş tarzıydı. Ustaca bence hoş ben usta değilim ama hüznü özlemi yazan kalemi okumakta ustayım.
Şiirin en güzel yanı, özlemi ve aşkı bir mahkumiyet gibi işlemesi “müebbet mahkumu aşkım” hem çaresizliği hem de vazgeçilmezliği çok samimi bir şekilde ortaya koymuş.
Sonunda “Gel leyl-î yar / Vuslata ersin muradım” bu da hem klasik bir dokunuş hem içten bir yakarış finale yakışır cinstendi....
Kim demiş kısa şiir duyguyu tam aktarmaz diye...
On ikiden vuran dizelerdi şair nicelerine
Yüreğin üşümesin