Anne bayram geliyor
Gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı
Kim giydyrcek bana aldığın bayramligi
Sen yoksun içimde hep bir sızı 😭😭😭😭

Şiir boyunca hissedilen kırgınlık ve yorgunluk, anneye sığınan bir iç sesle çok dokunaklı şekilde aktarılmış. Özellikle “Kül olup savruldum anne” ve “Nemli gözlerle hayata / Bakmakla yoruldum anne” dizeleri, insanın içindeki tükenmişliği derinden hissettiriyor. Sade ama etkili bir anlatımla kalbin yükü okuyucuya geçmiş.

“Bazı yaralar sessiz büyür insanın içinde…
Gülümsemeyi unutmadan ağrıyı taşımak da bir ömür işidir bazen.
Anneye dökülen her sitem biraz çocukluk, biraz da kırılmış bir yüreğin sesidir.”

Yüreğinize sağlık, hüzün ve hayat yükünü içtenlikle anlatan anlamlı bir eser okudum. Kaleminiz daim olsun, nice duygu yüklü şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Bu şiir, derin bir tükenişin ve içten bir sığınışın çok samimi bir yansıması.

Şiir baştan sona bir adamın tüm yüküyle “Anne”ye dönmesi üzerine kurulu. Öfke yok, isyan yok, sadece büyük bir yorgunluk ve kırılganlık var. “Dost diye sevdiklerimden darbe yedim” dizesi özellikle vurucu; çünkü insan en güvendiği yerden vurulunca gerçekten kül olup savruluyor.

Şiirdeki en güçlü yan, anne seslenişi. Anne burada hem şefkat arayışı, hem de “artık dayanamıyorum” diye içini döktüğü son liman. “Nemli gözlerle hayata bakmakla yoruldum” dizesi ise gerçekten insanın içine işliyor. Hayatla göz göze gelmekten bile yorulmuş bir insanın itirafı bu.

Ritim akıcı, dil sade ve doğal. Kafiyeler zorlama değil, dert gibi akıyor. Özellikle son kısımdaki “Sayfa sayfa onca döküm Omuzumda ağır yüküm” dizeleri, bütün bir ömrün ağırlığını çok güzel özetliyor.


“Tükendim Anne”, haykırmayan ama içten içe sızlayan bir tükeniş şiiri. Okuyanı sessizce etkiliyor. Bazen en güçlü şiirler, en yüksek sesle bağıranlar değil, tam da böyle iç geçirerek söylenenlerdir.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
👌👌👏☕🙏