0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
10
Okunma
Mazlum halkların,
yaraları düşer derinime
İçimde çatlar suskun şehirler
Acı çığlıklar kan olur
dolaşır damarlarımda
Bir çocuğun korkulu bakışıyla
Bir annenin acı çığlıklarıyla
Kâğıt gibi yanan çocukla yanarım
Kabullenmez çizilen sınırları inancım
Ellerimde dünyanın utanç ve kederi
Gözlerimde yıkılmış sabahları umutların
Kim koydu insanın kalbine zulmeti
Kim böldü ekmeği, suyu, yarınları
Kim düşman etti halkları birbirine?
Tüm bu soruların cevabı bilincimde
Ben artık bir insanın yalnızca
adı değilim.
Bin yaraya bölünmüş tek bir sesim
Ve haykırırım içimden yükselen gerçeği:
Gün gelecek olmayan sınırlarda,
Kardeşçe yaşayacak dünya halkları
Yiğit Metin Sevindik
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
