Ahmet Coşkun’un (Coşkûnî mahlasıyla) kaleme aldığı "Delibaş" şiiri, klasik halk şiiri geleneğinin izlerini taşıyan, samimi ve sırılsıklam bir sevda anlatısıdır.

Şair, aşkın insanı nasıl "mecnun" eylediğini ve toplumsal normların dışına ittiğini duru bir dille ifade etmiş.

Herkes bana diyor deli / Hele bir düş sevda neymiş" dizeleriyle şair, aşkın dışarıdan bakıldığında bir akıl tutulması gibi göründüğünü ancak yaşanmadan anlaşılamayacağını vurguluyor.

​Şairin meskenini gurbet eylemesi ve dağları düz etme arzusu, hem fiziksel hem de ruhsal bir uzaklığın, kavuşamama halinin yansımasıdır.

Dinlemem kim ağa beymiş" ve "Seviyorsam kim ne dermiş" ifadeleri, aşkın tüm hiyerarşik ve toplumsal baskılardan üstün tutulduğunu gösterir. Bu, tam bir "delibaş" tavrıdır.

​Mahlas Geleneği: Son dörtlükte kullanılan "Coşkûnî" mahlası, şairin halk edebiyatı geleneğine (aşık tarzı) olan bağlılığını ve bu ekolün günümüzdeki temsilcilerinden biri olduğunu kanıtlar.

Geleneksel koşma/semai tarzı kafiye örgüsü hakimdir.
​
Oldukça sade, halkın içinden ve "bağrı yanık" bir anlatım tercih edilmiştir.

​Not: Paylaştığınız metnin başında yer alan Voltaire alıntısı ("Kendisini başkalarının kurtarmasını bekleyen kişiler yalnızca kölelerdir") ile şiir arasında ilginç bir bağ kurulabilir.

Şair, aşkı uğruna her türlü kınanmayı göze alarak kendi kaderini (günahını ve sevabını) sahiplenmiş, yani bir anlamda duygularının özgür bir "efendisi" olmuştur.

Delibaş"ın o samimi ve dik duruşlu havasına eşlik
edecek bir dörtlük de benden gelsin:

​Gönül ferman dinler mi hiç,
Ateş düşmüş, yanar bu iç.
Aşk yolunda dönmek pek güç,
Seri verdik, Hak biliyormuş.

Bu içten koşma için Ahmet Coşkun’un kalemine sağlık.

İnandığı dava uğruna ömrünü heba etmeyi kafaya koymuş cesur bir yürek sesiydi... Adaletsizliğe, ağalığa bir meydan dayagı niteliği taşıyor... İnsanların yozluğundan dağları devirmek, sevda yolunda çekilen çileler... Ne güzel dizelerdi. Çokça tebriklerimle üstadım. Gönlün abat olsun dileğimle, saygılar selamlar

Eseriniz , gurbetle yoğrulmuş deli bir sevdanın içten haykırışı gibi. Aşkın kurallara sığmadığı, söylenene aldırmadan yoluna devam ettiği bir ruh hâli var.

“Sevda bazen aklı susturur, yüreği konuşturur…”

Yüreğinize sağlık, coşkulu ve samimi bir halk şiiri tadı bırakmış. Selam ve saygılarımla.