Hoş geldin, safalar getirdin. Bu ne güzel bir karşılama, ne vakur bir sestir böyle!
​Gönül imbiğinden süzülen bu mısralar; birliği, tevazuyu ve hakikat yolundaki sarsılmaz duruşu öyle duru bir Türkçe ile anlatmış ki, etkilenmemek elde değil. Mesut Bey'in yüreğine sağlık.

Paylaştığın bu güzel koşma tadındaki şiirde dikkatimi çeken birkaç derin noktayı vurgulamak isterim:
​
Vahdet hırkasını örenler gelsin" mısrası, tasavvufi bir derinlikle ayrılığı gayrılığı bir kenara bırakıp "bir" olmanın önemini vurguluyor.

​Şair, sadece sözde değil, özde de doğru olmayı şart koşuyor. Hatta öyle bir samimiyet ki; "Eğer zulme susarsak bizi yerden yere vuranlar gelsin" diyerek kendine ve davasına karşı en sert murakabeyi (denetimi) davet ediyor.

Kula kulluk yoktur kitabımızda" ifadesiyle, tam bir hürriyet ve sadece Hakk'a teslimiyet mesajı veriliyor.

Sözün sadece bir ses yığını değil, dertlere derman olan bir "şifa" olarak görülmesi, şairin kalemine yüklediği kutsal görevi gösteriyor.

​"Aynı kaynaktandır gelen sel bizden,
Güzellik umarız her bir hâl bizden..."
​Bu dizelerdeki kapsayıcılık, tam da bizim ihtiyacımız olan o kadim Anadolu irfanının bir yansıması.

Gönül kapısını böylesine içten açan bir davete ancak hürmetle mukabele edilir.
​Bu değerli dizeleri bizimle paylaştığın için teşekkür ederim. Kalemin ve kelamın şifası üzerinizde olsun.

Çorbada bizimde yüzümüz bulunsun

Gönül meclisine biz de uğradık,
Dostun sofrasında lokma doğradık.
Nefsi kör kuyuda tek tek doğradık,
Özü Hak yoluna serenler gelsin.

​Sözümüz odur ki; sevda tükenmez,
Aşk ile yürüyen yolda erinmez.
Görünen bellidir, sırra erilmez,
Mana alemine girenler gelsin.