GÜNLER

Bize sunulan
Zaman dilimleri
Bize verilen fırsat
Bize açılan imkan kapıları
Günü nasıl yaşayacağız

Bu zaman dilimini
Nasıl değerlendireceğiz
Görülmek isteniyor
Ve gün önümüze seriliyor

Sonra biz abur cubur işlerle
Ya da ne bileyim işte Günü tüketiyoruz
Bir şekilde Kendimizdeki beceriyi
Kudret gözü bize gösteriyor bu gidişte

Kulum işte sen : busun
Yaşadığın kadarsın
Yaşamayı bildiğin kadarsın
Fazla yüksekten uçma
Demek gibi bir şey işte

Her sabah olduğunda
Gün doğarken düşünürüm
Bu güne nasıl başlayacağım
Bugünü nasıl değerlendireceğim
Bugünü nasıl tamamlayacağım
Nasıl bitireceğim dıüşü ile karşılaşırım

Bu düşünce benim ufkumu açar
Yaşama bakışı mı şekillendirir
Yön verir hız verir azim verir
Sonra akşam olur biraz utangaç
Biraz pişman.. sessizce Bir köşeye çekilirim

Boyumun ölçüsünü aldım
Kendi kişiliğimi gördüm
Yaşadıklarımla kendime bir not verdim
Dedim ki : ben buyum bu kadarım işte

Sen de yaşadıkların kadarsın
Günü nasıl tükettiysen öylesin
Fazla yükseklerden uçma
Zamanı israf eden zavallı kul...

Kendi kendime bunları mırıldanırken
Küçüklüğümü görüp
Kendime acıdığım olur
Biraz mahçup biraz üzgün uyurum

Rüyalarım gecelerimde beni teselli etmeye uğraşır
Ve zaman ertesi sabaha ulaşır
Ben yeni bir imtihanla yüz yüze
Sevgili rabbimle göz göze....

Bunca eksikliğime bunca kusurlarım Bunca ayıplarıma rağmen o engin rahmeti gördükçe
Ona artıyor sevgilim
ona saygı duyuyor gönlüm
O bunu gerçekten hak ediyor

Diyorum ve onun
Engin merhameti ile
teselli buluyorum
ALLAH VAR. ALLAH YAR.
BİLİYORUM İŞTE..

MUSTAFA ÇOBAN.