RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Anne Özlemi, Yetimlik ve Sessiz Yas Kliniği

Şiirin Adı: Anneme
Şairi: Dilek Duru Günay
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi hocam bu şiir değil annesiz kalmış bir ruhun iç çekişi dedi, kimisi “göz yaşımı silenim yok” deyince mesele yalnızlık değil insanın sığınaksız kalması oldu diye iç geçirdi, bir de içimizden biri “annem en çok sardunyayı severdi” dediği an Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu bir sardunyanın gölgesine bıraktı

Şiirin mayası özlem
Ama sıradan bir anne ağıdı değil
İçinde yetimlik var
İçinde yarım kalmışlık var
İçinde ölümle susturulamayan bir evlat sevgisi var

Özgünlük 20 / 20
Sardunya detayı şiire güçlü ve sahici bir hatıra duygusu katmış

Dil ve Üslup 20 / 20
Sade
İçten
Türkü tadında akan doğal bir söyleyiş var

Düşünsel Derinlik 20 / 20
Anne kaybının insan ruhunda açtığı boşluk etkileyici verilmiş

Yapısal Bütünlük 20 / 20
Şiir baştan sona aynı duygusal çizgiyi koruyor

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyucunun içine ağır ve gerçek bir anne özlemi bırakıyor

Not Toplamı 100 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur: Şair diyor ki göz yaşımı silenim yok, biz de diyoruz ki insan bazen büyür ama annesiz kalınca yeniden çocuk olur, en çarpıcı taraf açık üstüm örtenim yok dizesi hocam bu bildiğin yalnızlığın üstüne örtülen gece ayazı, bir de annem en çok sardunyayı severdi kısmı var ki işte orada şiir bütün büyük cümleleri bırakıp tek bir çiçekte anneyi yaşatıyor, biraz da mizahı var, millet anneler gününde çiçek siparişi veriyor şair gitmiş bir sardunyaya ömrünü bağlamış, tablo net: hasret var, kırgınlık var ama yapay ağıt havası yok, bu da ayrı bir samimiyet

Bu şiir RUSAMER rafında baş köşeye alınmıştır

RUSAMER not düşer
Anne gidince insanın içindeki ev sessizleşir
Bazı çiçekler kokusuyla değil hatırasıyla yaşar

Vesselam.

İnsan annesini kaybedince dünyada eksik kalan bir yanı hep üşür.
Bazı özlemler mezar taşına değil insanın kalbine yazılır