Çaresiz değildir elbette insan,
Doğruya götüren yol bulamadık.
Vicdan terk edildi önümüz duman,
Ruhumuza derman el bulamadık.

Sevgisi kavurur kulun özünü,
Yerinde dinlemez büyük sözünü.
Taş toprak doldurur iki gözünü,
Terbiye edecek fal bulamadık.

Sevginin saygının anlamı yitti,
Eskidendi sevda yok olup gitti.
Akşamdan sabaha evlilik bitti,
Mecnuna Leyla’ya çöl bulamadık.

İnsanlık sınavı geçemez olmuş,
Doğruyu yanlışı seçemez olmuş.
Yudum, yudum sevgi içemez olmuş,
Bahçelerde açan gül bulamadık.

Kan gözyaşı sarmış bütün afakı,
Ümmet ufuklardan gözlüyor akı.
Zalimin boynuna asılsın takı,
Zulmün olmadığı il bulamadık.

Sultanlar sultanı ey en sevgili,
Aşkın ki yeşertir kupkuru çölü.
Ah koklayabilsek bahçende gülü,
Özümüz karardı yel bulamadık.

Doğanın bozuldu denge düzeni,
Dolmuş dünya hanı mecnun gezeni.
Alkışlar insanlık kendin ezeni,
Tehdidi söyleyen zil bulamadık.

Adalet duygusu kola güç verir,
Adalet önünde demir tunç erir.
Adalet bağına gonca gül gelir,
Hükme razı olan kul bulamadık.

Yaşım ilerledi tekliyor solum,
Beş kilo yük ile ağrıyor kolum.
Zaman belli değil önümde yolum,
Ağıza sürecek bal bulamadık.

Kapandı perdeler kayboldu zaman,
Gittim gittim geldim sedyede o an.
Ey bizar yüreğim bu haline yan,
Sararan yüzümde al bulamadık.

Akşam aç yatanlar bekler bir dilim,
Odasında yoktur belki de kilim.
Bu fragman değil gerçek bir filim,
Duruma göz olan dil bulamadık.

Yıllarca çalıştım ara vermeden,
Hayalini kurdum vakit gelmeden.
Düşüm suya düştü varıp ermeden,
Köyüme gidecek pul bulamadık.

Dindari/Osman Dindar/İst.18.02.2019