En güzel şiir doğanın kendisidir,
Rüzgâr mısra, yağmur kafiyedir…
Ağaçlar susarak anlatır hakikati,
Toprak sabırla yazar her heceyi.
Ama insanlığa baktıkça,
Kelimeler yorulur, anlam eksilir…
Doğa hâlâ şiir kalırken,
İnsan bazen kendi dizelerini siler.
Yazarı:Merakvân-ı İlim