Eski ben değilim, devran değişti,
Hasretin narıyla bağrım tutuştu.
Saflık çağı bitti, vakit erişti,
Sen beni bitmeyen yollara verdin.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Artık ne baharım, ne yazım kaldı,
Kırıldı mızrabım, ne sazım kaldı.
Sana söyleyecek tek sözüm kaldı;
Gönlümü onulmaz kullara verdin.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Söz bitti... Daha ne diyeyim sana?
Gözümden dökülen kederdir bana.
Boyun eğdim artık yazılan sona,
Ömrümü savuran yellere verdin.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Uçurum başında bıraktın izi,
Gayrı ne barıştırır, ne tutar bizi.
İçimde dinmeyen o büyük sızı;
Beni mızrabının teline verdin.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Sevgiye uzanan o ince izler,
Silindi toz oldu; ağlar bu gözler.
İçimde biriken o korlu sözler,
Aşkının narıyla yanasım geldi.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Vuslat dedikleri, bilmem nerede?
Ömrümüz tükendi dar bir derede.
Gönül feryat eder her bir kerede,
Sabrın zincirini kırasım geldi.
🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Gurbet dedikleri bitmez bir çile,
Adını düşürdüm dertli bir dile.
Yaralı yüreğim dönerken küle,
Kendimi yollara atasım geldi.
🕊️✍️✍️✍️✍️✍️✍️✍️
​Mürekkep tükendi, kalem yoruldu,
Bulanık sularım dindi, duruldu.
Hesaplar kapandı, defter dürüldü,
Son sözü kalbine kazıyıp gittim.
🕊️🕊️🕊️🕊️✍️
​Gülhatun Ruhumdan Şiirler 🥀