Siz, nereden bileceksiniz?
Yüzümdeki çizgilerin, hikayelerini
Her birinin anısı, acısı, farklı
Her aynaya baktığımda, konuşuyorlar şimdi
Kimi çok derin, acısı daha dün gibi

Düşen, göz kapaklarım,
Görmek istemiyorlar, artık dünyayı
Ağaran saçlarıma, karlar yağmadı
Karlar gönüme yağdı lapa lapaydı, gönlüm kurudu
Ellerim dondu, tutup kaldıran olmadı

Ateşlerde yandım ben, yandıkça arındım
Çaresizlerin tek dostu, Yaratandı
O’na sığındım, şükür bir O anladı
Küllerimden, diriltti beni
Güvendim, kalktım ayağa

Yapacak işlerim, vardı daha
Açıldı merhamet kapıları, girdim içeriye
Siz nereden bileceksiniz, şimdiki mutluluğumu
Kimse kimseyi bilemez ki!
Gönlümdeki, gerçeği göremezdi

Dışarıdan görünmez, gönlün renkleri
Kimi gönüller, bayram yeri
Göz var, bakar görmez ki
Göz var, gördüğünün ne olduğunu bilmez ki
Göz var, görmez de hisseder, bilmeli
Görebilen gözlere, ihtiyacımız var, şimdi.

eminnur Acar