Bir tablo gördüm bugün, gezdiğim bir müzede
Pek çok tablo içinde duruyordu güzide.
Bir savaş tablosuydu, tarih sayfalarından
Cedlerimizin fetih yıllarını anlatan.
En önde yalın kılınç, heybetiyle bir atlı
Ardında dev bir ordu hilkatinden kanatlı
Atılmıştı her biri düşman üstüne şevkle
Sanki Allah yaratmış, Türk’ ü zaferle, cenkle.
Tam karşıda bir kale, dört yanı kuşatılmış
Surları toplar dövmüş, humbaralar atılmış
Uzun uzun seyredip, tatlı bir düşe daldım
Yürüdüm Altay’ lardan Tuna ’ ya adım adım.
Alparslan’ la Malazgirt, Ertuğrul’ la Söğüt’ ten
İstanbul kapısına dayanan her yiğitten
Her bir şanlı zaferden, tarifsiz gurur duydum
Bu tabloya bakınca dedim: -İşte ben buydum!
İstanbul’ ki Hilal’ in , Haç’ a vurduğu tokat
İmkansızı mümküne dönüştüren hakikat.
Gemileri karada yürütebilen millet,
Yetiştirir bir değil, bin Fatih Sultan Mehmet!
Viyana önlerine kadar kopan bir çığın
Üç kıtada at süren ve banisi her çağın,
Böyle bir medeniyyet tasavvur edemezdi
Türk olmasa Avrupa, bir adım gidemezdi.
.........
Her yükselişin elbet çöküşü muhakkaktı
Türk’ ü kuşatan fıtrat, küllerinden doğmaktı.
Hasta adam yazsa da tarih yapraklarında
At koşturanlar kimdi fetih topraklarında?
Akdeniz ah Akdeniz! Nerede leventlerin?
Nerede Hızır, Turgut, Barbaros Hayrettin’ in?
Kimbilir hangi ufka yelken açıp gittiler?
Kalyonların ardında, kadırga , çektiriler.
Türk’ e karşı tek cephe oluşturan küffarın
Bilmediği şu ki; Türk, ordusudur Kahhar’ ın!
Yine , yeni ,yeniden doğrulacaktır elbet
Bir devlet yıkılsa da kurulur yeni devlet.
Çanakkale’ de Hilal doğarken burçlarından
İnşa edildi devlet, karılıp harçlarından
Bir millet ki; çıkarmış gibi Ergenekon’ dan
Bir Bozkurt’ un peşinde çıktı her bir akından.
Osman Bey’ in düşünde büyüyen o Çınarın
Dallarıyla yeniden varedilen bir yarın.
O çınar ki; hürriyet ve İstiklal özsuyu
Yıkılmadıkça bitmez ve tükenmez Türk soyu!
O gurur ve o şevkle ayrılırken müzeden
Bir tablo bana neler hatırlattı maziden
Şükürler olsun Rabbim , bana bu şanı verdi
Şeref duydum olmakla, bu milletin bir ferdi..
MVG