Yoruldum be yoruldum
Artık eskisi gibi değilim
Kalemim bile sustu artık
Hayat mı beni yordu ben mi yorgunum
Bir adım atasım yok
Üzerimde bir ağırlık var
Ruhumda bir durgunluk
Yüzümden düşen bin parça
Rengarenk dünyayı bile siyah beyaz görüyorum
Kala kalmışım
Kocaman kalabalıkların içinde bir de yapayalnız Mutluluk mu? Sen yoksun yar
Sen yoksan mutluluk ufkun arkasında
Ne oldu bana böyle bilmiyorum
Neden böyleyim gülen yüzüm soldu
Eskiden bir masal kahramanı gibiydim
Bir de sihirli bir perim vardı
Gökyüzünde dolaşıyordum
Ayla Güneşli oynaşıyordum
Ve orada kutup yıldızı, parlayan bir yıldız vardı
Ben o yıldızların içinde en çok parlayan yıldızdın
Şimdi ne oldu bize
Neredesin parlayan yıldızım
Ey hayat söylesene
Ben daha çekecek miyim bu hasreti, bu yorgunluğu
Ne oldu bana böyle bilmiyorum
Eskiden sevdiğimin yolunu beklerdim
Gülüşünü, bir rüzgar gibi esişini
O nerede şimdi bilmiyorum ama ben hala aynı yerdeyim
Bir heykel gibi, köşe başındaki sokak lambası gibi
Kütahya’nın ortasındaki vazo gibi
Hep aynı yerdeyim
Sadece tekrar gelişini umuyorum
Yoruldum seni beklemekten
Ne oldu bana böyle bilmiyorum
Ey benim uzaktaki sevdiğim
Gelir misin? Sen yokken ben bende değilim

27.02.2026
Ferhangi siir