ZEYNEP VE OSMAN

ZEYNEP
Sabah erken yola koyulmam gerek
Allah’ım rahatlık versin Osman’ım
Fırında duruyor yaptığım börek
Kahvaltıda koyar yersin Osman’ım
OSMAN
Tekerin düz bassın açılsın yolun
Kaza bela geri dursun Zeyneb’im
Taşıp dökülmesin yükünde dolun
Menziline sağlam varsın Zeyneb’im
ZEYNEP
Fulledim depoyu çadırı çektim
Bismillah diyerek sefere çıktım
Rampadan ovaya kıvrılıp aktım
Dost düşman bir şoför görsün Osman’ım
OSMAN
Sabah oldu oğlumuzu kaldırdım
Bakkala gönderip ekmek aldırdım
Ben sofrayı kurup çayı doldurdum
Yağı balı kendi sürsün Zeyneb’im
ZEYNEP
Yumurtayı yemez oldu bu sıra
Yeşil zeytin çıkar, peynir de doğra
Harçlıksız gönderme isterse para
Güven duysun kavi dursun Osman’ım
OSMAN
Oğlan gider, bulaşığı yıkarım
Sonra varır tamirciye bakarım
Olmuşsa tez elden yola çıkarım
Sorana gelecek dersin Zeyneb’im
ZEYNEP
Malı teslim edip ücreti aldım
Dönüş yükü yokmuş yatıya kaldım
Yarına çıkacak ev yükü buldum
Gece bir sabaha ersin Osman’ım
OSMAN
Çok sıcağa kalma, yürü serinde
Belki buluşuruz mola yerinde
Evde görüşürüz günün birinde
İşler bir yoluna girsin Zeyneb:im
ZEYNEP
Yazın sıcak basar, kışın kar çamur
Senet ödemekle tükenir ömür
Olmadı bir günüm dört başı mamur
Hayalimde hep sen varsın Osman’ım
OSMAN
Ağrıyan belime sarmışım korse
Yüküm havaleli savrulur dorse
Gelecegim yollar müsade verse
Hele şu fırtına dursun Zeyneb’im
ZEYNEP
Gelince içersin çorba kaynattım
Seversin, içine kekik de kattım
Acil sefer cıktı, çamaşır attım
Eli Eren biri sersin Osmanım.
OSMAN
Geldiğimde gece yarıyı geçmiş,
Kazanda çorbanın kıvamı kaçmış
Oğlumuz uyurken üstünü açmış
Buna kim kol kanat gersin Zeyneb’im
ZEYNEP
Vaktinde erişsin sardığın mallar
Dönüşünde seni tutmasın yollar
Zeynep der gel artık bu yorgun kollar
Muhabbetle seni sarsın Osman’ım
OSMAN
Birkaç gün seferi edeyim tehir,
Osman derki sevdam halimde zahir
Helal olsun sana verdiğim mehir
İyi ki sen bana yarsın Zeyneb’im