1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
101
Okunma
Sen gel olur mu,
Adını söylemeden de tanırım seni
Bir sokağın köşesinde
Ansızın içime düşen bir sıcaklık gibi.
Sen gel,
Gözlerin konuşsun yeter
Ben sustuğum yerden başlarım sana
Eksik kalan bütün cümlelerimi.
Bir çay demlerim mesela,
Buğusu yüzüne değsin diye
Ve biraz daha biter yalnızlığım
Senin içtiğin her yudumunda.
Gel ki
Karanlıklar içimde azalsın,
Gel ki
Yalnızlığım son bulsun.
Sen gel olur mu,
Geceyi birlikte sabaha
İçimde karanlıkları aydınlığa
Kışları bahara çevirebiliriz
Sen gel olur mu,
Hiçbir şey getirmesen de olur
Ben sana bütün eksiklerimi hazır ettim
Sen sadece
“buradayım geldim”de.
Yiğit Metin Sevindik
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz