0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
104
Okunma
Sarınca yalnızlık boylu boyunca etrafını ,
Umursamayınca fanilik denen şeyi ,
Anlayınca bu savaşı çoktan kaybettiğini,
Birşeylerin değiştiğini farkediyorsun.
Yakınca dünyayı bir hiç uğruna ,
Yaklaştıkça ona günbegün bir adım daha ,
Bulunca sisli dumanlı suların ardında imkânsızı,
İşte o zaman bil ki, bişeyler çoktan değişmiştir.
Atmayınca kalp ilk gün ki gibi ,
Görmeyince gözler eskisi gibi,
Hissetmeyince gönüller mazideki gibi,
İşte o an anlıyorsun neleri kaybettiğini.
Yitirince sırma düşler arasında benliğini,
Kalınca soluksuz bir başına çıkmaz sokaklarda,
Kırılınca camdan kalp, dönüp yalnızlığa kitlenince,
Belkide tam o an herşey için çok geç kalınmıştır.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
