Gözlerin çiğ damlasıydı bir gülde,
Işıldardı her sabah penceremde.
Seninle can bulurdu kuruyan dal,
Mevsimler düğün ederdi gönlümde.

Gezdiğimiz yollar çiçek açardı,
Rüzgâr saçlarından koku saçardı.
Hangi yana baksam hep aşk kokardı,
Varlığın ömre bin ömür eklerdi.

Solmasın istedim o eşsiz renkler,
Senden ayrı geçen her bir saniye.
Sustu bülbüller kayboldu ahenkler,
Ruhumu amansız kışa bıraktı.

Baharda çiçekler açar da hani
Ruhumuzu okşar o mis kokusu
İşte sen öyleydin be! sevgili
Nefes nefes içime çekerdim seni.

Güneşin gülüşü saklıydı sende
Kışın ayazını siler giderdin
Bir tatlı huzurdun canımda tende
Gönlümün çölüne bahar ekerdin.

Adını fısıldar rüzgârlar şimdi
Dağların ardında kuşlar uçarken
Ruhumun en kuytu limanı kimdi?
Vakitler vuslata çiçek açarken

Bahar gelip geçer, ömür tükenir
Lakin senin sevdan solmaz içimde
Dünya bu bir gelir bir de gidilir
Sen kaldın gönlümde en saf biçimde.

Şimdi her bahar seni sorar bana,
Bir çiçek koksa dolarım hüzüne.
Yüreğim hasret o sımsıcak cana.
Doyamadım sevdiğim, doymadım sana.


Erdinç SERT