DÜŞÜNCELERİNİZİ YIKAYIN

Herkes gönlündekini yaşar. Gönlün cam gibi şeffaf değil de taş gibi katıysa, insanlığın da zalimse; sık vicdanını, ıslat merhametini... Düşüncelerinizi yıkayın.

İçini kemiren kurdu öldüreceksin; beslediğin zaman senin düşmanın olur. Kalbinizde taşıdığınız nefreti, kini birbiriyle barıştır. İç dünyanda da dünyayla, kendinle barıştır. Geceleyin karabasan uykunda boğazını sıkıyorsa, işte nefretin, kinin de böyledir; seni rahat bırakmaz. Kini, nefreti içinde besleyip büyüttükçe her gün seni yeyip tüketecek. Beynini ve düşünceni yıkamalısın.

Acımasız duygunuzu silin,
Yıkayın düşüncelerinizi.
Genişletin ufkunuzu, bir yıldız gibi parlayın.
Çıkın karanlık çemberinden,
Özgür bırakın ruhunuzu;
Yıkayın düşüncelerinizi.

Zincire vurduğunuz duyguları bırakın, salın gönül denizinize; açın yelkenleri, götürsün sizi zirvelerin masmavi tepesine. Mengenede sıkıştırılmış demir gibi duygularınızı sıkıştırmayın. Demirlediğiniz ön görüşlerinizi, atın gözünüzden gözlükleri; bırakın sabit fikirleri. Dünya geniş; sana da bana da size de yer var. Siz sevgiyi, merhameti, insanlığı kucaklayın ve yıkayın düşüncelerinizi.

Çetin Tiktaş