0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
karanlık gecemin kuytu ısız köşelerinde bir yerdeyim
nemli gözlerimde gök yüzü
yıldızlar hep yıldızlar
alabildiğince çok ve loş
derken bir yıldız kayıyor
usulca
bir dilek tutuyorum kendimce
kırık bir kalbin ötesinden
o simsiyah gecenin koynundayım
senden uzakta seni düşlüyorum
gözlerim yaslı
ve ardından acı bir poyraz
alıp götürüyor varımı yoğumu
küçük kum taneleri olup savruluyor ümitleri
ardından acı bir ses işitiliyor
sanki birşeyler söylercesine
ama o söylüyemezki o sadece eser ve geçer
götürebildiğini alır
geride kalan irili ufaklı çakıl taşlarıdır
yüksel karataş 1988
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
