ÇİLİNGİR

İnfazıma yürüdüm, hevesim kursağımda,
Yenildim artık benden “pes” diyormuş, neyleyim?
Dudağı nişan aldı son buse şakağımda,
Yaşamak bundan sonra şans diyormuş, neyleyim?

Hayalin kurşun olsun, doğrulsun bana süngün,
Darağacımdaki ip, saçındaki tel örgün.
Güneş gölgelenirdi bana gelmediğin gün,
Yaş dolan gözlerine pus diyormuş, neyleyim?

Yar gönlünü almayan olur mu hiç cihangir,
Prangalar vur kalbime, istedim yalnız sen gir.
Kırardım kilidimi, olsam da kör çilingir,
Gönlümün kapısına pas diyormuş, neyleyim?

Benim kovduğum hüzün kalbinde mi kiracı,
Göç etmiyor yurdumdan, otağ kurmuş her acı.
Aşksız geçen her saat ikimizden davacı,
Savunurdum sevdamı, sus diyormuş, neyleyim?

“Günah” dedi, tutmadı bir kez olsun elimi,
Hep kâğıda dökerdim talihimi, çilemi.
İlhamımsın dediğim çoktan kırmış kalemi,
Yazdığım şiirlere süs diyormuş, neyleyim?

Nasıl, neden ayrıldık anlamadım, şaşkınım,
Defnetsem gözyaşımı, içten içe taşkınım.
Katlanırdım deseydi: “İlelebet aşkınım,”
Sevdiğim benden ümit kes diyormuş, neyleyim?

Gittin gideli düşmez dilimde hüzzam şarkı,
Hasrete alışmanın ölümden yokmuş farkı.
Anladım ayrılığın neden çıkmıyor kırkı,
Soranlara tuttuğum yas diyormuş, neyleyim?

Düştüm yarin gözünden, vuslatında belirdim,
Mecnun aklı yitirdi, ben de çoktan delirdim.
Vallahi iki elim kanda olsa gelirdim,
Yar ölünceye kadar küs diyormuş, neyleyim?

Ramazan SAĞDIÇ
22.04.2026