Yıkıldı gönlümün umut sarayı
Teselli beklerken kârdan vazgeçtim
Gözümde kalmadı dünyanın payı
Beni benden alan yârdan vazgeçtim

Söndürdüm içimde yanan korları
Kader diye aştım nice zorları
Sildim kalbimdeki tüm anıları
Hatırdan hayalden sırdan vazgeçtim

Baharında yandım kışda üşüdüm
Gönlümde açılan gülü düşürdüm
Her şeyi bırakıp öze taşındım
Yaradan uğruna serden vazgeçtim

Şu hayat yolunda yara aldım ben
Her gülüş sonunda dertle doldum ben
Kendi içimdeki beni buldum ben
Dertlere dermanım kürden vazgeçtim

Bir umudum vardı o da yıkıldı
Yaralı kalbime bıçak çakıldı
Gönül sarayıma kurşun sıkıldı
Dalında kızaran nardan vazgeçtim

Hayrullah’ım gütmem asla intikam
Hepsi bir yalanmış anladım tamam
Bir tek hakikat var o da Yaradan
Dünya metasından vardan vazgeçtim

Kulhayrullah
22 Nisan 2026

Dost kalemlerden
Nurettin Gülbey 👏👏👏

Yönüm ayırmışım,şerden,nifaktan,
Hakka el açmışım,ayrılmam Haktan,
Rabbim halk eylemiş,kara topraktan,
Ahretten,hesaptan,sur’dan vazgeçtim...