Bir akşam üstü soldu ışıklar.
Kokunu rüzgâr getirdi.
Her yer sessiz, sokaklar boş.
İçimde bir şey usulca bitti.

Masada yarım kalan bir çay.
Dudak izinde hâlâ sen saklı.
Ne bir veda var, ne bir el sallayış.
Gidişin apansız, sessiz, sedasız.

Ne sen suçlusun, ne ben. 
Kader böyle yazmış der gibi.
Bir şarkı çalar eskilerden. 
Adın geçer… kimse bilmez. 

Susarak gittin, iz bırakmadan.
Bir ömür sürdü sanki o an.
Dönmeni bekliyorum hâlâ.
İçimde yaşıyorsun her an.

Pencere açık, gece içimde.
Yıldızlar sanki sana susmuş. 
Bir çift söz vardı, söyleyemedim. 
Kalbim o cümlede unutulmuş. 

Ne sen suçlusun, ne ben. 
Kader böyle yazmış der gibi.
Bir şarkı çalar eskilerden.
Adın geçer… kimse bilmez.

Susarak gittin, iz bırakmadan.
Bir ömür sürdü sanki o an.
Dönmeni bekliyorum hâlâ. 
İçimde yaşıyorsun her an.


Yazan.     : Fethiye Hale KAN
Tarih.       : 08/ Nisan/ 2026
Saat.        : 03.34.31
Yer.           : İstanbul