21
Yorum
36
Beğeni
5,0
Puan
223
Okunma

Gül-i gülzâr-ı devletken hazân oldu bu devran
Gönül mülkü talan oldu virân oldu Mahidevran
Saçıldı eşk-i dânesi döküldü kanlı yaşlar
Sarây-ı saltanat içre figân oldu Mahidevran
Güneş çehreli şehzâde felekten kâm alıp gitti
Cihânın dertli bağrında nişân olup kalıp gitti
Güzellik bir hayâl imiş saadet ise bir rüyâ
Vefâsız çıktı her adım yalanmış meğer bu dünyâ
Büküldü kaddi hasretle dalarak derin bir deryâ
Sabır mülkünde bir ulu mekân oldu Mahidevran.
Bursa’nın ıssız bağında tevekkül ehli bir sultan
Ne tâcı var ne sarayı duâdır kalbe tek derman
Yazıldı alna bir kere değişmez o yüce ferman
Zülâlî dertli nakşetti bu mahzun ahvâli dille
Yaralı bir yürekle ve solup da giden bir gülle
Savruldu ömrü rüzgârda karışıp da tozla külle
Dillerde bir hüzünlü şân beyân oldu Mahidevran
Ne taht kaldı ne de ikbal her umut solup gitti
Halk Şairi
Tülay Aslan
(Altın kafesteki kraliçeler)
Serisinden
5.0
100% (21)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.