Tecrübe yaşama gerici dedi
Nadıl diye hamuraşını yedi
Telefon eğlence oyuna geldi
Sanal için doğallığı bıraktı.

Özü olan ananesini attı
Elde gördüğü badiyi taktı
Büyüklerinin yüreğin yaktı
Burun halkasıyla insanlığı bıraktı.

Yüze gülüp ceplerine girene
Sanat diye köpek gibi ürene
Neslini yerip fitne verene
Bakıp bakıp şarkımızı bıraktı.

Mustafada baktı gördü olanı
Bile bile dinleyiyor yalanı
Alkışlıyor kendisini yolanı
Korkusuna savunmayı bıraktı.

Dost kalemlerden

Haya kapısından dışarı çıktı,
Kendi öz bendini eliyle yıktı.
Yapay ışıklardan ruhu da bıktı,
Gölgeye aldandı, ışığı bıraktı.

Modernlik dediler, giydiği darı,
Pazara çıkardı namusu, arı.
Tüketti içerde kalan vakarı,
Dostu el saydı da, düşmanı bıraktı…..Ebuzer Özkan

Ekranın hapsinde ömür tüketir,
Sözde özgürlükle ruhu yok eder.
Sılayı unuttu, gurbet büyütür;
Bir beğeni uğruna aslı bıraktı.Güneşin Kızı Zehra