3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
111
Okunma
13 yaşında kaleme aldığım bu şiirimi 23 sene sonra sizlerle paylaşmak istedim.
Bazen hayal kurarsın,
Korkarsın gerçek olmayacak diye.
Bazen konuşmaya çalışırsın,
Aslında konuştukların, söylemek istediklerin değildir.
Ama yine de bunu yapmak zorundasındır,
Bir güç seni başka bir yere itse bile.
Bazen düşündüklerini anlatamazsın,
Sanki boğazında bir şey düğümlenir.
Nefes alamazsın,
Boğulacak gibi olursun.
Anlatamazsın.
Bazen de öyle şeyler olur ki;
İnsan doğruyu buldum der sanki.
Fakat en sonunda anlar:
İstediği, bulduğu şey değildir.
O zaman gerçek nerededir?
Bazen gitmek ister insan,
Aslında bırakmak istediği orası değildir.
Asıl kurtulmak istediği, dertleri.
Peki, dertleri de onunla beraber gitmez mi?
Terk edip gitse bile memleketini...
Bazen kapkara karartılar çöker gözlerinin önüne.
Bunları bir türlü aşamaz,
İstediği hiçbir şeyi yapamaz.
Zor anlar şimdi başlıyor onun için.
Artık veda eder, dönmemecesine;
Karanlıkla birlikte, ölürcesine.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz