1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
116
Okunma
insan dediğin
akıp gidenin içinde durmayı bilmeli
ne alaca karanlıktan ürkmeli
ne de gecenin izlerinden
her gün kapı aralığından
doğmalı hayata
bir damla ışıkla yürümeli sokaklarda
bin nazlı sesle çoğalmalı
ve unutmalı yorgun gölgeleri
yaprakların arasından geçerken
ve bölüşmeli gökyüzünü kuşlarla
çünkü hayat
en çok sabahları affeder bizi..
.
hulyaperest
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz