Şiir baştan sona “keşke önceden söyleseydin” teması üzerine kurulu ve bu tema her kıtada güçlü bir şekilde işleniyor. Gidişini önceden haber verseydin bu kadar acı çekmezdim, bu kadar boyun bükmezdim, bu kadar yürek yakmazdım gibi tekrarlar şiire hem ritim hem de derin bir sitem katmış. Özellikle “Anılarla ben gönlümü eylerim, alev aldım yanıyorum neylerim” ve “Hasretin sancısı geldikçe dile, derim ki biter mi can yakan çile?” dizeleri acıyı çok doğal ve içten bir şekilde yansıtıyor.

Şiirin en güzel yanlarından biri, sevgilinin eskiden “dünyaları yıkan” ve “bensiz geçen günlerinden bıkan” biri olmasından şimdi ise “gözden çıkaran” birine dönüşmesini anlatması. Bu değişim okuyucuya hem kırgınlığı hem de şaşkınlığı hissettiriyor. Son kıtadaki “Seni seviyorum deseydin eğer, dünyanın derdini takmazdım” dizesi ise hem umut hem de büyük bir teslimiyet taşıyor.

Dili oldukça sade, kafiyesi akıcı ve akışı doğal. Okuması kolay, duygusu ise doğrudan kalbe ulaşıyor.

Kısacası; içten, dürüst ve yürekten bir şiir olmuş. Hasretini ve kırgınlığını çok güzel dile getirmişsiniz.
Kalemine kelamına yüreğine sağlık Üstad.
☕🙏✍️