0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
84
Okunma
Biricik balıma.
Zincirlerle doğmuşuz ikimiz,
birimiz orada, birimiz burada..
Bastırmak zorunda olduğumuz ruhlara sahip olmuşuz,
sen orada, ben burada..
İnsan bulur mutlaka doğma sebebini,
benimki sensin, seninki ben...
Ama dünya acımasızdır, zincirlerde hâlâ ruhumuzdadır,
senin ve benim...
Bir adım atsak kırılacak sanki her şey,
bir söz söylesek duyulacak yasak bir masal.
O yüzden susmayı öğrendik zamanla,
kalbimizi saklamayı, duygularımızı usul usul.
Geceler daha ağır artık omuzlarımızda,
özlemek bile suç gibi içimizde.
Aynı gökyüzüne bakıyoruz belki,
ama dokunamıyoruz birbirimize.
Yine de bil,
zincirler pas tutar bir gün,
duvarlar yıkılır ansızın.
Ve o gün geldiğinde,
seninle aynı yerde nefes almak
bir mucize olacak benim için.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
