‎Gök yüzüne baktım yıldızım sönmüş
‎Mehtaba sormaya ömrüm yetermi
‎Çig düşmüş yaprağa güllerim donmuş
‎Yeniden dermeye ömrüm yetermi
‎
‎Yayla yamacından yürüdüm geçtim
‎Soğuk pınarından bir yudum içtim
‎Tarlaya buğdayı ekipte biçtim
‎Harmana sermeye ömrüm yetermi
‎
‎Sorun o feleğe desin suçumu
‎Kar beyaz eyledi siyah saçımı
‎Paramparça etti döktü içimi
‎Yaramı sarmaya ömrüm yetermi
‎
‎Sineme yıkmışlar gönül dağını
‎Meger kader bana örmüş ağını
‎Başıma toplanmış dertler yığını
‎Murada ermeye ömrüm yetermi
‎
‎Atıldım bir dipsiz derin kuyuya
‎Doldum taştım aktım koyuya
‎Okyanus dalgası vurmuş kıyıya
‎Gayretli durmaya ömrüm yetermi
‎
‎Terk ettirdi hayat bana sılamı
‎Herkesten usandım etmem kelâmı
‎Küstüm sayfalara kırdım kalemi
‎Kederi dürmeye ömrüm yetermi
‎
‎Günlerim aylarım bitmez hüzünüm
‎Gam yüklü kalbimi boşa üzenim
‎İçinde fırtına kopan hazanım
‎Baharı görmeye ömrüm yetermi
‎  YÜREKLİ ŞİİRLER/ERKAN SUBAŞI
‎
‎