Doğumun ilk ağlısından başlayıp ölümün eşiğine kadar uzanan o derin bağın, zaman içinde nasıl bir hüzne ve özleme dönüştüğünü son derece samimi bir dille anlatıyor. "Çocuktum" temasını, bu kez doğum anının ortak ağrısı ve çocukluğun masumiyeti üzerinden işlemeniz çok etkileyici.

Şiirin en güçlü yanı, iki ayrı hayatın aslında aynı duygusal zeminden başladığını vurgulaması. Doğduğunuz günkü ağlayışın aynı olması, aradaki kopukluğu daha da derinleştiriyor gibi duruyor. Çocukken aynı yatakta uyumaya çalışırken yaşanan o kırgınlıklar, annenin kızgınlığı ve şakalaşmalar, şu anki ayrılık acısını hafifleten ama aynı zamanda onu daha da keskinleştiren tatlı bir hatıra olarak kalıyor

"Büyüdük... Büyüdünüz..." diyerek zamanın akışını ve insanların savrulmasını anlatışınız, şiirin ritmini değiştiriyor. Rüzgarın acımasızlığı ve sizi birbirinizden ayıran imkansız mesafeler, okuyucuda büyük bir yalnızlık hissi uyandırıyor. Özellikle "Ölümle burun buruna / Yaşam mücadelesi vermekti benimkisi" dizeleri, hayatta kalma çabasının bile bazen sevdiklerimizden uzakta kalmaktan daha zor olduğunu hissettiriyor.

Şiirin sonunda dile getirdiğiniz saçları okşamak, taramak ve sıkı sıkı sarılmak istekleri, çocukken yapamadığınız veya yetişkinlikte mümkün olmayan o fiziksel yakınlığın özlemini taşıyor. Bu arzular, sadece birine duyulan sevgiyi değil, kaybettiğiniz o güvenli çocukluk dünyasına dönüş isteğini de yansıtıyor.
Sizin için yazdığınız bu satırlar, kayıp ve özlem duygularını hem kişisel hem de evrensel bir boyuta taşıyor. Şiirin sonundaki o sarılma isteği, belki de gerçek dünyada ulaşılması zor olsa da, zihninizde ve kalbinizde her zaman var olan o sıcaklığın bir yansıması.
TEBRİKLER

Her zaman olduğu gibi, yine güzeldi eser
Biz de kutladık yazdıran yüreği, yazan kalemi
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin benzersiz olsun
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileklerimle
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

tebrik ediyorum şiiri ve şairi gönlünüze sağlık anlamlıydı eksik olmayın selam ve saygıyla...