Yönümü döndüremem başka yana
Geldim sevgilim inan yolun sonuna
Hasret yıktı beni çöktün sen canıma
Yemin ettigimiz yerde beklerim hâlâ

Aşk budur dediler yandım tavrına bittim
Gülsün yoluna Kül oldum savrulup bittim
Ne ses verdin nede hayalini terk ettim,
Ateşten gömlek hasretin içimde söndüm

yeter söyleme bana deme gel diye artık
İstemem Ne bir tesellini nede bir varlık
Alışmışım sensizlige gözlerim karanlık
Vuslatın uzun daha var,yıllardır uyumadım

Gözlerimde inci gibi dizilirsin duman çöker
Kan kusar cigerim İçim yanar, sesim titrer
Özlemin ocagımda duman duman tüter
Ben bittim Ömrümün sonuna yaklaştım bak

Yalnızlıklar içinde kendimle konuştum ben
Kendimden de hep kaçtım yoruldum ben
Aynaya küstüm baktımda;maziye yoktum ben
Senin kalbinden Silinmişim…çoktan fark etmeden

Sevgilim Ne bir sitemim var sana ne bir isyanım
Kabullendim olan biten her şeyi senden geçmeden
artık buna ne kadar yaşamak denirse benden kalan
Özlem aşk dolu bir nefeslik,yorgun argın beden...

Kış düşmüş saçlarıma,kırağı çalmış yüreğim
Mevsimler bana küsmüş bahar uğramaz kalbim,
alıştım ben her şeyine mecnundanda beter halim
Kara bulutlar sardı ,dizlerim çöktü, ölürüm ben
Kaderim böyleymiş dedim susturdun sen dilim,

Yasin der ki ;yok mecalim Ne derman kaldı ne yârim,
İçin için dumansız yanıyor gönlüm bitiyor ömrüm
Özleminle yandım gelmedin ;
Sevdamı Toprak bilir… ben susarım.......