YOKLUK VE YOKSULLUK

Duygularımız sarhoş
Sevdalarımız ayarsız
Değerlerimize yabancı
Zulme kalıyorsak duyarsız
Kırılan dallarımız değil
Çalınan meyvelerimiz
Dökülen kanımızdır

Bir iş tutmuyorsa elimiz
Mevsimsiz açıp
Soluyorsa gülümüz
Bir faili meçhule gidip
Kayboluyorsa ölümüz
Tenimizden koparılıp
Alınan canımızdır

Hüzünle yaş doluyorsa
Fersiz gözümüze
Hele bir de yangın
Düşmüş’se özümüze
Her gün açlık ve yoksulluk
Vuruyorsa yüzümüze
Kuşatılan dört bir yanımızdır

Hayat onlara mutluluk
Bize oluyorsa cefa
Çaresiz denilen dertlere
Bulmak için bir şifa
Zamansız bir ölümle
Ölsek de günde bin defa
Yeniden dirilmek şanımızdır

Gecenin zemheri ayazında
Yüreğimiz buz kesiyorsa
Ne tarafa dönsek yönümüzü
Acı bir poyraz esiyorsa
Ay geceye sarılıp
Yıldızlar küsüyorsa
Gökyüzü sarayla hanımızdır

Yokluk yoksulluk içinde
Bacalarımız tütmüyorsa
Alın teriyle kazancımız
Beş nüfusa yetmiyorsa
Dertler boydan aşkın
Acılarımız bitmiyorsa
Hüsranla gelen sonumuzdur

Osman Vural