0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
78
Okunma
Cahildim aydım ey gönül… suç ne sende ne bende…
Nefsimin elinde oyuncak…derinlerde kayboldum,
Hakikat sanıp bağlandığım fâni bir tenden ibaretmiş,
Sırların kapısını… kapatmışım nefsimle.
Ey gönül karıncayı bile incitme artık sus biraz
Hakikatin kırık kalp aynasıda kendini gör sen
Her gidiş ibret işarettir her acı ney neyzen saz
Duymaz olursan o sesi ne yazık hey gidi ey sen
Benlik deryasında batıp boğuldum meğer
yâr diye kendimi avutup unuttum meğer
Sevda sandığım hep bir gölgeymiş meğer
Asıl aşk dururken canımda şaştım ben meğer
Başımı eğdim geldim kapına elde köhne ten
Ne idim ki şimdi ne oldum nereye gidem ben
Kalbi arındırıp Hakk"ın kapısına varaydım ben
Nefsimi bırakıp ayaklar altına yansaydım ben
Bıraktım nefsimi geldim kapına
Toprak oldum bastım alnım taşına
Adını yazdım kalbimin başına Ya Hak.
giden ruh en zoru fâni dünyada kalana
Perdeler kalkınca anladım sırrını ben
Hiçlikte gizlenmiş sonsuzluk her demden.
Uyan ey gönül, suç yok kimsede,
Yağmur gibi düşseydim gonca güle,
Bencilik elinden küstüm bülbüle,
Fânîye bağlanıp daldım aleme,
Sır kapısını ben kapatmışım ben,
Ey gönül incitme bir karıncayı,
Hiçlikle sulama can toprağını,
Sevda küpüne düşte sar aşkı
İmtihan görmezsen dünyayı,
Nefsin elinde fukarasın sen.
Benlik deryasında boğulmuşum ben,
Yalanlarla kendimi avutmuşum ben.
Sevda sandıklarım kibirmiş meğer,
Sandık sandık aşk sarsaydım eğer,
Nefesim elinde oyuncak olmazdım ben.
Başımı eğerek geldim kapına,
Bin bir pişmanlık köhne canımda,
Günahkâr bir kulum çıktım karşına,
Arınıp varaydım Hakk’ın yanına,
Tövbe sellerine;
Nefsimi bırakıp yansaydım ben...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
