Kendinize has tarzınız ve zengin kelime hazinesi ile, yazmış olduğunuz gönül sesinizi beğeniyle okudum. Gönlünüze gelen ilhamınız bol , kaleminiz daim olsun, selam ve sevgilerimle kalın sağlıcakla...

Ayrılık acısını ve zamanın yarattığı derin boşluğu son derece samimi ve dokunaklı bir dille anlatıyor.
Acının Sessizliği ve İçsel Çatışma
Şiirin en çarpıcı yönü, acının dışa vurulmayan, içe atılan bir hal almasıdır. "Bazı acılar bağırmıyor" dizesiyle başlayan bu sessizlik, gönlün acıyı sadece dinleyen bir tanık haline gelmesini sağlar. Bu durum, dış dünyadaki gürültüye karşı içerideki derin sükûneti ve yalnızlığı vurgular. "Düğüm düğüm oluyor" benzetmesi ise bu acının çözülmesi imkânsız bir karmaşa ve baskı yaratışını çok iyi yansıtır.
Zamanın Yıkıcı Etkisi ve Şehir Hafızası
Şair, geçmişi ve yokluğu mekânla da özdeşleştirir. "Bu şehir hâlâ seni kalbimde duruyor biliyor" ifadesi, fiziksel ortamın bile kayıp kişinin izini taşıdığını gösterir. Gecelerin uzaması ve sabahların gözlerden tanınan çektikler, zaman algısının bozulduğunu ve her anın bir hatıra yükü taşıdığını işaret eder. Karanfillerin varken yaşayıp yoklukta ölmesi, sevgilinin varlığının yaşam enerjisi olduğunu, onun yokluğunda ise hayatın anlamını yitirdiğini simgeler.
Umutsuzluk ve Direnç Arasındaki Dengesizlik
Şiirin sonunda belirginleşen tema, bedenin yaşlanmasına rağmen canın direnişidir. "Canım direniyor, kalbim seni görmeden ölmek istemiyor" dizesi, mantığın ve bedenin tükenmesine rağmen aşkın ve özlemin devam ettiğini gösteren güçlü bir ifadeyken, "ömrüm benden yavaş yavaş gidiyor" diyerek kaybın kaçınılmazlığını kabul eder. En büyük ızdırap, söylenemeyen sözlerin ("sana olsan sevdam o acının kıyısında oturuyor") yarattığı içsel çatışmadan kaynaklanır.
Dilin ve Anlamın Sınırları
"Dilim susuyor, kabim ise seni aklımdan hiç çıkarmıyor" dizesi, sözcüklerin bu kadar yoğun bir acıyı ifade etmede yetersiz kaldığını, ancak zihnin ve hafızanın bu durumu reddetmediğini ortaya koyar. Bu çelişki, insan ruhunun en karmaşık ve trajik durumlarından birini resmeder.
Şiir, karanlık köşelerde oturan bir sevgiyi, zamanın yıpratıcı gücüne rağmen canlı tutmaya çalışan bir kalbin hikâyesidir.
Tebrikler şairim

Kalp acısı hiç bitmez çünkü kalp hiç unutmaz acıyı saklar onu hep bir köşesinde tutar tebrikler hocam çok güzel anlatım saygılarımla