NEFES-İ KARINCA MİSALİ —

Helâl lokma ile kânî ol doy ey gönül,
Arın da safâ bul, nûra dol ey gönül.
Bu fânî cihânın al reng ü nakşından
Geçip de hakîkatte yol bul ey gönül.

Ne mâla meyil et, ne pula aldan,
Bir nefeslik ömrü heder eyleme.
Vefâsız olana düşme sevdâya,
Şeytânın elinde saz olup eylenme.

Her güleni dost bilip de aldanma,
Nâ-ehle açarsan sırrın eksilir.
Hâl bilmeyen ile yolda kalırsan
Aşksız gönül çamur olur, kesilir.

Dergâh-ı hakîkatte eğil biraz,
Bir “hiç” ol da varlık senden silinsin.
Yetim hakkı ağır gelir kuluna,
O yük ile nice yollar kesilsin.

İster emîr ol, ister fakîr bir kul,
Doğru ol; kalemin Hakk’ı yazsın hep.
Nefse kul olma, Hakk ile dol ey gönül,
Varsın ömrün kül, yüzün ak kalsın hep.

İlim nûruyla yeşersin her dalın,
Şefkatle sar her garip yarayı.
Bir gün dost omzunda varırsın menzile,
Karınca misâli bulursun sırayı.